Haydarpaşa’nın Ayasofya’sına Davet

Uzun bir yolculuktan sonraydı
Seni tanıma sevgilisiyle tanışmak.
Vagonların altında kır çiçekleri,
Üstünde de kiremit rengi kelebekler vardı.
Biliyorum, her zaman çarpan- anlatıcı bir kalbin de vardı…
Bembeyaz karla kaplı salıncağın üstünde seni bekler duran çocuksu kızıllığa.
Biliyorum,şimdilerde büyük -kocaman yürüyen bir adam başın var.
Ama işte inciler çoktan dağıldı…
Ve vedalar esiyor başımın maviliğinde…
İnanır mısın hepimiz aşıktık geceye,
Acı bir gülümse dahi kondururduk
O bayağı kuzgunsu loşluğa.
Yağmurdu… bizi şekerli bir şey yapan…
Hadi inkar etme-söyle,
Sende de vardı bu aşk?
Mesela, bu sessizlik sana hiç gelmemeliydi de…
Uzun bir yolculuktan sonraydı
Seni tanıma sevgilisiyle tanışmak de.
Ve ekle: vagonların altında kır çiçekleri,
Üstünde de kiremit rengi kelebekler hala yaşıyordur de…
Tutup elimden ,gidelim de n’olur…
Hala işe yarar bir kadın -bir de erkek kalbimiz mevcuttur de.
Veda için hazır değiliz de.
Ve ekle: İstanbul yalnızca kanatları oldukça uçabilirdi de …
Böyle daha güzelsin de,
N’olur konuş artık bu güneşle…
O, hiçbir mevsimi yalnız bırakmamıştır de…
Bizi mi bırakacak de…
Ve ekle: milyonlarca kez seni seviyorum de…
N’olur, yeşeren bir ekin tarlası gibi,
Maviliğimiz denizdendi de…
Muhabbeti bağla,çalıntı değildik de!

Meral Meri ~ Haydarpaşa’nın Ayasofya’sına DavetMeral Meri -Haydarpaşa'nın Ayasofya'sına Davet-şiir-meralmeri-ayasofya-haydarpaşa-davet-love-aşk-seniseviyorum-şair-yazar-istanbul-vagon-kitap-meralmeri.jpg

Reklamlar

‘Evet, her an verdiğimiz ve aldığımız bir ölüm söz konusuydu… Ama buna rağmen kaybolacak gibi de değildik…’ Meral Meri

‘Evet, her an verdiğimiz ve aldığımız bir ölüm söz konusuydu…
Ama buna rağmen kaybolacak gibi de değildik…’

Meral Merimeralmeri-aforizmalar-kitap-edebiyat-sanat-canyayınları-kafkaokur-işbusanat-heran-tutunmak-varolmak1.jpg

Meral Meri ~Cezmi

Meyhanenin birine -bir akşam sakladılar Cezmi’yi
Filanca yerde filanca kişilere borçlanmış,
Filanca sebeplerden dolayı Cezmi.
Balıklar miskin miskin, gözüne bakmışlar-
Ölüler birdenbire hortlamışlar.
Sevişen de yokmuş ışıklar söneli beri.
Üç dört yıl oluyormuş Cezmi’nin cepleri dolmayalı;
O da ay ışığını biriktirirmiş; ne var ki, kadehi kırık…
Bir gün falanca kişiye tutulmuş Cezmi,
Kalbin çarpmasını iyice öğrenmiş…
Dilin susmasını da reddetmiş…
Cezmi bu kesin ve kararlı;
Limanda durup bir sigara yakmış,
Kayıkların içine doluşmuş bu kez ay ışığı…
Eyvah demiş, tüm servetim de buydu;
Güneşi kim kaybetmiş de ona sarılaydım…
Ay ışığım belli belirsiz hiç yoktan benimdi demiş Cezmi
Ama işte o da içten içe- fısıldamış gecenin karanlığına doğru:
Benim miydi bu, yerinde olup konuştuğum en uygun zaman,
Bütün ihanetleriyle,sahtelikleriyle, ne kadar sarhoş varsa ben onları tanıdım.
Hani aşık filan da değillerdi benim gibi,
Öyle tanıdım onları…
Kaybolmuşsam -saklamışlarsa bugün beni
Ay ışığım tamamen bahanemdi…

Meral Meri ~Cezmi cezmi-şiir-meralmeri-meyhane-kadeh-aşk-kaybetmek-.png